A Language Under My Skin

“I am both a stranger and a native to the same land, to the same mother tongue. This century told us too many times to stay alone, to cut all ties, never to look back, to go and conquer the moon: and this is what I did. This is what I do.” – Etel Adnan

We worden geboren in een wereld, een leefomgeving en in omstandigheden die buiten onze controle liggen – we worden geboren in taal. De taal (of talen) die we spreken beïnvloeden hoe we denken over, en omgaan met, onze omgeving. Zij beïnvloeden onze denkprocessen, onze gevoelens en hoe we denken over tijd en ruimte. Vragen over taal refereren niet alleen aan de taalkunde, maar hebben filosofen, juristen, godsdienstwetenschappers, cognitiewetenschappers, antropologen, psychologen, en vele anderen beziggehouden.

Hoe worden we dan gevormd door taal? Geeft een taal onze gedachten vorm of is het enkel een middel om gedachten uit te drukken? In deze solotentoonstelling verkent Sadik Kwaish Alfraji de complexiteit van deze vragen. De animaties, grootschalige tekeningen en muurschilderingen in deze tentoonstelling gaan over de vraag waaruit een taal eigenlijk bestaat. Zijn het de woorden zelf? Zijn het de beelden van de woorden? Is het een alfabet, zijn het de klanken van de woorden of zijn het de fysieke gebaren van een uitdrukking? Het geheel is wat een ‘taal’ vormt en vormgeeft. Als verteller poogt Alfraji een van de gezichten van taal naar voren te brengen.

A Language Under My Skin toont nieuw werk van Alfraji waaronder een animatiefilm, graffiti-muurschilderingen en grootschalige tekeningen die de tentoonstellingsruimte transformeren. Sadik’s tekeningen en animaties weerspiegelen de idee van het lichaam als een taal, een manuscript, een drager van talen, vormen en betekenis. De werken in de tentoonstelling geven een vorm aan, en vervlechten allerlei onderdelen van de taal – van de alfabetboeken die we als kind gebruiken om klanken met symbolen te verbinden tot complexe metaforen en idiomen die vaak moeilijk te vertalen zijn.

De tentoonstelling omvat ook een publiek programma van workshops, films en lezingen die nieuwe perspectieven bieden op de tentoonstelling en de conceptuele, verhalende en filosofische onderbouwing ervan.

Foto’s door Pieter Kers.

Artistiek uitgangspunt (pdf)

That Those Beings Be Not Being

Onze huidige tijd is verzadigd met polarisatie en dichotoom denken – met ons, of tegen ons, liberaal of conservatief, goed of fout, alles of niets. Tweedelige denkwijzen doen zich vaak voor wanneer complexe ideeën en vraagstukken te veel worden teruggebracht tot tweevoudige antwoorden. Omdat we, in plaats van het omarmen van veelzijdigheid, gebonden zijn aan het denken over, en binnen, vaste categorieën die zich niet evolueren binnen de tijdsgeest of zich aanpassen aan onze voortdurend veranderende omgevingen.

Deze ontwikkeling van tweedelig denken heeft wereldwijd invloed gehad op samenlevingen en structuren, over sociale, politieke, economische en ecologische grenzen heen. De gevolgen van de tweedeling zijn ernstiger geworden met de versnelde geglobaliseerde mobiliteit van de afgelopen decennia, terwijl het sociale netwerk steeds meer gemengd en heterogeen is geworden. Maar hoe wordt onze omgeving werkelijk beïnvloed door de politiek en de ontwikkelingen van polarisatie? Wat zijn de strategieën die nodig zijn om mens en ecosysteem te laten samenleven in de gedeelde ruimte die we bewonen?

De tentoonstelling en het publieke programma brengen lokale en internationale kunstenaars met elkaar in dialoog die ons uitdaagt om verder te kijken dan het tweedelige denken, door te kijken naar bemiddeling binnen overlappende en kruisende ruimtes – ‘the inbetween’, het nog niet bestaande en het wordende. De kunstenaars werken met video, print, beeldhouwkunst, performance en interactieve omgevingen en gaan in op vragen rond tweestemmigheid en de sociaal-politieke complexiteit van hun omgeving door middel van humor, het vertellen van verhalen, discussie en het creëren van alter ego’s en fictieve ruimtes.

De titel ‘That Those Beings Be Not Being’ is ontleend aan een hoofdstuk uit Édouard Glissant’s Poetics of Relation, waarin hij stelt dat “we moeten schreeuwen om het recht op ondoorzichtigheid voor iedereen. Voor Glissant is ‘ondoorzichtigheid’ een onbekendheid – een anders-zijn dat niet kwantificeerbaar is, een pluriformiteit die categorieën van identificeerbaar verschil overstijgt en zich verzet tegen hyperzichtbaarheid en de drang naar het hebben van een totaalbeeld.

Foto’s door Pieter Kers

Artistiek uitgangspunt (pdf)
Over de werken (pdf)

He says: I am from there, I am from here,
but I am neither there nor here.
I have two names which meet and part…
I have two languages, but I have long forgotten
which is the language of my dreams.

Mahmoud Darwish

Architectures of Noise

In 2021 werkten de deelnemers van Architectures of Noise individueel en collectief in op kunst gebaseerde onderzoeksprocessen. Het gaat hierbij om leessessies, wandelingen, gesprekken, vergezeld door architecturale en sculpturale interventies, performances, workshops en experimenten, gefocust op de ‘experiri’ (ervaring), rede, en resonantie binnen het publieke en private domein.

Tijdens de zomersessie in W139 worden artefacten van diverse maar onderling verbonden aspecten van deze genealogieën van ervaring en epistemische architecturen gedeeld met het publiek. Er wordt onderzocht hoe deze gespecialiseerde en soms ook ambigue instrumenten (i.e., taal, wetten) materialiteiten en politieke concepten die uit het verleden zijn uitgekristalliseerd, de toekomstige vooruitgang beïnvloeden.

Architectures of Noise is gecureerd door Evelina Rajca en mogelijk gemaakt in samenwerking met bijdragen van:

Clara Palli
Pierfrancesco Gava
Arefeh Riahi and Sher Doruff
Ellington Mingus
Susanna Schoenberg
Thomas Hawranke
Lillian Rosa, Gudrun Schoppe in samenwerking met Samer Makarem
Evelina Rajca in correspondententie met Felipe González en Konrad Bohley en genodigden.

Meer informatie;
Handout (pdf)
Informatie over de werken (pdf)


POLAR ROOM | WhatDoYouFightFor?

Lillian Rosa, Gudrun Schoppe in samenwerking met Samer Makarem

“Wat stelt mensen in staat om het hart te zijn van een burgermaatschappij die nodige veranderingen in de wereld teweegbrengt?” 

Dit is het hoofdthema van het interdisciplinaire kunstwerk WhatDoYouFightFor? door Lillian Rosa en Gudrun Schoppe. In vervolg op de documentaire (R)EVOLUTION en een reeks evenementen in Berlijn, gebruiken zij hun collectieve (digitale) Artist in Residency in Amsterdam als uitgangspunt voor het ontwikkelen van een serie filmportretten met burgers uit de hele wereld die zich inzetten voor acties rondom democratie, duurzaamheid en burgerrechten.

In samenwerking met de Libanese activist Samer Makarem en zijn netwerk – die zich bezighouden met het leiden van een civiele alliantie voor de wederopbouw en opbouw van een burgerlijke staat zonder corruptie, maar met burgerrechten en democratie – delen zij artefacten van het lopende collectieve onderzoek in de Polar Room van W139 in het kader van hun gezamenlijke (digitale) residentie.

Foto’s door Jeroen de Smalen.

Verbógen Verbrijzeld

Verbógen Verbrijzeld onderzoekt hoe wit licht versplinterd en verbogen kan worden – hoe je met de materie kan samensmelten.

In de solotentoonstelling van Philip Vermeulen maak je kennis met zijn nieuw ontwikkelde ‘hyper-sculpturen’, die wit licht ombuigen en mechanisch verbrijzelen tot duizenden stukjes kleur. Het kleurengeraas, het indringende geluid en de wind van de snel draaiende machines geven je een intens fysieke ervaring. De werken gaan in een meta-compositie met elkaar in dialoog, waardoor je ondergedompeld zal worden in de dynamiek tussen mens en machine.

Philip Vermeulen, gevestigd in Den Haag, maakt als kunstenaar grootschalige installaties. In zijn werk manipuleert hij primaire natuurkundige verschijnselen als licht, geluid en beweging. Zijn installaties vormen een onophoudelijk onderzoek naar de veranderingen van psychologische zijnstoestanden. Vermeulen creëert wat hij ‘hypersculpturen’ noemt: kinetische sculpturen die met zo’n hoge snelheid bewegen dat de fysieke eigenschappen van de materialen waaruit ze bestaan in de perceptie van de toeschouwer lijken te veranderen.

Zijn werk is vertoond bij onder andere musea (Stedelijk Museum Amsterdam, Stedelijk Museum Schiedam, Rijksmuseum Twenthe), kunstruimtes (W139, Arti et Amicitae), clubs (Berghain Berlijn), media festivals (Novas Frequências Rio de Janeiro, Ars Electronica Linz, TodaysArt, CTM Berlijn) en in de open lucht (Into the Great Wide Open). In 2020 werd Vermeulen genomineerd voor de Volkskrant Beeldende kunst prijs en later in het jaar werd zijn installatie More Moiré² genomineerd voor een Gouden Kalf in de categorie Best Interactive 2020.

Deze tentoonstelling wordt mede mogelijk gemaakt door Stroom Den Haag, Mondriaan Fonds, Gemeente Amsterdam, Kickstart Cultuur Fonds en PIP Den Haag.

Under Bat Hill

Under Bat Hill is een groepstentoonstelling waarin W139 voorgesteld wordt als een glorieuze grot gelegen te midden van de stad. Afgezonderd van de buitenwereld en zijn bewoners zal de ruimte geactiveerd worden door een dagelijks programma van filmvertoningen en luistersessies.

Op 22 april 2020 om 19:35 uur tweette paus Franciscus [When we are in a state of sin we are like “human bats” who can move about only at night. We find it easier to live in darkness because the light reveals to us what we do not want to see. But then our eyes grow accustomed to darkness and we no longer recognize the light.] Zijn tweet ontving honderden reacties, waaronder een van @GiveBatsABreak: [On the contrary Holy Father, the darkness brings to the bat precisely that which it DOES want to face, not what it doesn’t. Bats are not under the cover of night committing crimes for which it should be ashamed, but providing invaluable services to our ecosystems and communities.] @GiveBatsABreak gaat met een reeks tweets verder in op de achteloze antropomorfe beschrijving van de paus, en onderstreept hoe vleermuizen het milieu en de economie juist ten goede komen.

Under Bat Hill toont een selectie van werken die ook onderwerpen voorbij hun gebruikelijke betekenis zoeken. Kwesties die bestaan in de wereld buiten de grot Under Bat Hill. 

Fotografie door Jeroen de Smalen.

It is very difficult to be an island of perfection in a sea of misery, but please do not doubt our sincerity

Een groepstentoonstelling geïnitieerd door Simon Wald-Lasowski voor W139, met bijdragen van Kasper De Vos, Serge Onnen, Ryan Gander, Mire Lee, Aline Bouvy, Julius Heinemann, Maya Brauer & Annabelle Broos, Simon Wald-Lasowski, Bas de Wit, Thomas van Linge, Andrea Éva Győri en Dodi Espinosa.

Wat is jouw relatie tot overdaad? Zijn je intoxicatierituelen een middel om jezelf te verdoven? Of een manier om het leven te vieren tegen een collectief gevoel van existentiële angst? In de ruïnes van het late kapitalisme doen consumptie en hedonisme dienst als middel om aan het lichaam te ontsnappen — jouw lichaam. Je wordt uitgenodigd na te denken over de schoonheid en gruwel van deze dagelijkse praktijken.

Ervaar een sfeer van alles wat vlezig, glanzend en moreel dubbelzinnig is. Een overvloed aan kleuren, animatronics en visuele prikkels die thema’s als spijsvertering, lichamelijke verlangens, erotische groteske onzin, seks als de oorsprong van macht en de commodificatie van genot onderzoeken. Minimale maar grandioze gebaren dagen de monumentaliteit van de backspace van W139 uit met zintuiglijk, gedetailleerd werk; evenals het weghalen van witheid om verborgen sporen van eerdere tentoonstellingen te onthullen.

Gelegen in het red light district, vol van losbandigheid, wordt W139 een ruimte om door deze flamboyante en decadente praktijken te navigeren, met humoristische, griezelige interventies.

Foto’s door Konstantin Guz.

As far as eye can see

Wees welkom — Enter binnen in de wereld van As far as eye can see, een solotentoonstelling van Shertise Solano. Duik in de essentie van alles wat bestaat met haar mystieke figuren, weg naar een wereld die nog echter is dan je je ooit zou kunnen voorstellen.

Shertise Solano is een Nederlands-Caribische multimediakunstenaar met een achtergrond in theater die in Nederland woont en werkt. Sinds 2014 is ze gefocust op nieuwe expressievormen door middel van experimentele beeldende kunst, waarbij ze haar eigen DNA in het werk injecteert — bijvoorbeeld door één afbeelding van haar gezicht als startpunt van collages te gebruiken — terwijl ze werkt binnen een gereduceerd spectrum van drie kleuren: rood, wit en zwart.

Fotografie door Ernst van Deursen.

Market

Na een werkperiode van vijf maanden bij W139 in Amsterdam mondde het project uit in een drie weken durende tentoonstelling rond het idee van de markt — als ruimte voor uitwisseling, beweging en herconfiguratie.

Tijdens de residentie bleef de tentoonstellingsruimte voortdurend in verandering. De inrichting werd eerst elke drie weken en later wekelijks aangepast, als reactie op doorlopende artistieke processen en het gedeelde gebruik van de ruimte. Deze voortdurende transformatie stimuleerde kruisbestuiving tussen praktijken en leidde tot nieuwe gesprekken, samenwerkingen en verbindingen.

Met bijdragen van: Chun-Han Chiang, Dave Fransz, Bert Jacobs, Petra Ponte, Nelmarie du Preez & Marcel van den Berg, Tim Breukers, Isabel da Costa, Monique Duurvoort, Thorsten Grahl, Jake, Guy Königstein, Mick La Rock, Mitchell van Ommeren, Moira, Rachel Tokromo, Eunice Weerwind en Evelyn Agyemang.

Fotografie door Petra Ponte and Chun-Han Chiang.

ampersands

W139 nodigt je van harte uit voor ampersands, een viering van ons 40-jarig jubileum met werken en performances van:

After Howl, André Avelãs, Koen Bartijn, Marcel van den Berg, Kees Boevé, Caetano Carvalho, Chun-Han Chiang, Aquil Copier, Isabel da Costa, DNK Amsterdam, Jacob Dwyer, Sara Pape García, Sue van Geijn, Sandra Gnjatovic, Esther de Graaf, Laura Grimm, Bert Jacobs + Dave Fransz, Annika Kappner, Judith Kisner, Taisiya Krugovukh + Vasiliy Bogatov, Simon Wald-Lasowski, Axel Linderholm, Pendar Nabipour, Dorine van Meel, Margarita Osipian, Ninna Bohn Pedersen, Eric Peter, Oscar Peters, Michael Petri, Karl Philips, Nans Quétel, Evelina Rajca, Sam Samiee, Helena Sanders, Franziska Schulz + Charlott Weise, Fraser Stewart, Andreas Tscholl, Philip Vermeulen en Dan Walwin.

Geïnitieerd door W139, Nadia Benchagra, Marcel van den Berg, Esther de Graaf en Lih-Lan Wong.

Ter gelegenheid van ons 40-jarig bestaan hebben we meer dan veertig kunstenaars, initiatiefnemers en teamleden uitgenodigd om deel te nemen aan ampersands. Samen vormen zij al zes jaar lang het kloppend hart van W139. Sinds 2014 heeft deze steeds groeiende groep, met hun uiteenlopende praktijken en ambities, de artistieke koers van W139 mede gevormd en aangescherpt.

ampersands is daarom zowel een viering als een uitdrukking van de geest van W139: een blijk van dankbaarheid voor alle energie die hier al meer dan veertig jaar wordt gegenereerd. Die energie willen we doorgeven aan toekomstige generaties.

In de komende weken laat ampersands de kracht van het onvoorspelbare zien en brengt het een verscheidenheid aan praktijken samen die kenmerkend zijn voor W139. Het project ontvouwt zich als een dynamische presentatie en een levendig publieksprogramma dat zich gedurende zeven weken ontwikkelt, met concerten, performances, lezingen, workshops, (zelf)publicaties, archiefwerk en spontane interventies.

Fotografie door Ernst van Deursen.

Schulz & Weise

Een duet door Franziska Schulz en Charlott Weise. Twee vrouwelijke kunstenaars uit het Duitse Oosten hebben een visuele, emotionele en cerebrale uitlaat gevonden voor hun fascinatie voor de vroege vriendschap tussen Siggi en Gerri. Schulz & Weise is een soapy ode aan vriendschap; een vriendschap die zo intens is dat zij moet worden vrijgelaten in een artistieke verbintenis.

Linten verrijzen, kantelen en draaien om tot strikken te verworden.
Schulz en Weise flirten met de duivel.
Uit de fles en met linten in de lucht wordt het eeuwige vrouwelijke aangeroepen.

Met speciale dank aan: Jacob Dwyer (chauffeur), Aileen Klein (fashion design), Ott Metusala (grafisch ontwerp), Olga Micińska (assistententie linten), Timna Tomiša (videograaf), Dan Walwin (video editor), Jan van Witteveen (heavy metal) en Van Tetterode Glass Studio.