Tag: Tentoonstelling

In 2021 werkten de deelnemers van Architectures of Noise individueel en collectief in op kunst gebaseerde onderzoeksprocessen. Het gaat hierbij om leessessies, wandelingen, gesprekken, vergezeld door architecturale en sculpturale interventies, performances, workshops en experimenten, gefocust op de ‘experiri’ (ervaring), rede, en resonantie binnen het publieke en private domein.

Tijdens de zomersessie in W139 worden artefacten van diverse maar onderling verbonden aspecten van deze genealogieën van ervaring en epistemische architecturen gedeeld met het publiek. Er wordt onderzocht hoe deze gespecialiseerde en soms ook ambigue instrumenten (i.e., taal, wetten) materialiteiten en politieke concepten die uit het verleden zijn uitgekristalliseerd, de toekomstige vooruitgang beïnvloeden.

Architectures of Noise is gecureerd door Evelina Rajca en mogelijk gemaakt in samenwerking met bijdragen van:

Clara Palli
Pierfrancesco Gava
Arefeh Riahi and Sher Doruff
Ellington Mingus
Susanna Schoenberg
Thomas Hawranke
Lillian Rosa, Gudrun Schoppe in samenwerking met Samer Makarem
Evelina Rajca in correspondententie met Felipe González en Konrad Bohley en genodigden.

Meer informatie;
Handout (pdf)
Informatie over de werken (pdf)

---

POLAR ROOM | WhatDoYouFightFor?

Lillian Rosa, Gudrun Schoppe in samenwerking met Samer Makarem

“Wat stelt mensen in staat om het hart te zijn van een burgermaatschappij die nodige veranderingen in de wereld teweegbrengt?” 

Dit is het hoofdthema van het interdisciplinaire kunstwerk WhatDoYouFightFor? door Lillian Rosa en Gudrun Schoppe. In vervolg op de documentaire (R)EVOLUTION en een reeks evenementen in Berlijn, gebruiken zij hun collectieve (digitale) Artist in Residency in Amsterdam als uitgangspunt voor het ontwikkelen van een serie filmportretten met burgers uit de hele wereld die zich inzetten voor acties rondom democratie, duurzaamheid en burgerrechten.

In samenwerking met de Libanese activist Samer Makarem en zijn netwerk – die zich bezighouden met het leiden van een civiele alliantie voor de wederopbouw en opbouw van een burgerlijke staat zonder corruptie, maar met burgerrechten en democratie – delen zij artefacten van het lopende collectieve onderzoek in de Polar Room van W139 in het kader van hun gezamenlijke (digitale) residentie.

Foto’s door Jeroen de Smalen.

Verbógen Verbrijzeld onderzoekt hoe wit licht versplinterd en verbogen kan worden – hoe je met de materie kan samensmelten.

In de solotentoonstelling van Philip Vermeulen maak je kennis met zijn nieuw ontwikkelde ‘hyper-sculpturen’, die wit licht ombuigen en mechanisch verbrijzelen tot duizenden stukjes kleur. Het kleurengeraas, het indringende geluid en de wind van de snel draaiende machines geven je een intens fysieke ervaring. De werken gaan in een meta-compositie met elkaar in dialoog, waardoor je ondergedompeld zal worden in de dynamiek tussen mens en machine.

Philip Vermeulen, gevestigd in Den Haag, maakt als kunstenaar grootschalige installaties. In zijn werk manipuleert hij primaire natuurkundige verschijnselen als licht, geluid en beweging. Zijn installaties vormen een onophoudelijk onderzoek naar de veranderingen van psychologische zijnstoestanden. Vermeulen creëert wat hij ‘hypersculpturen’ noemt: kinetische sculpturen die met zo’n hoge snelheid bewegen dat de fysieke eigenschappen van de materialen waaruit ze bestaan in de perceptie van de toeschouwer lijken te veranderen.

Zijn werk is vertoond bij onder andere musea (Stedelijk Museum Amsterdam, Stedelijk Museum Schiedam, Rijksmuseum Twenthe), kunstruimtes (W139, Arti et Amicitae), clubs (Berghain Berlijn), media festivals (Novas Frequências Rio de Janeiro, Ars Electronica Linz, TodaysArt, CTM Berlijn) en in de open lucht (Into the Great Wide Open). In 2020 werd Vermeulen genomineerd voor de Volkskrant Beeldende kunst prijs en later in het jaar werd zijn installatie More Moiré² genomineerd voor een Gouden Kalf in de categorie Best Interactive 2020.

Deze tentoonstelling wordt mede mogelijk gemaakt door Stroom Den Haag, Mondriaan Fonds, Gemeente Amsterdam, Kickstart Cultuur Fonds en PIP Den Haag.

Under Bat Hill is een groepstentoonstelling waarin W139 voorgesteld wordt als een glorieuze grot gelegen te midden van de stad. Afgezonderd van de buitenwereld en zijn bewoners zal de ruimte geactiveerd worden door een dagelijks programma van filmvertoningen en luistersessies.

Op 22 april 2020 om 19:35 uur tweette paus Franciscus [When we are in a state of sin we are like “human bats” who can move about only at night. We find it easier to live in darkness because the light reveals to us what we do not want to see. But then our eyes grow accustomed to darkness and we no longer recognize the light.] Zijn tweet ontving honderden reacties, waaronder een van @GiveBatsABreak: [On the contrary Holy Father, the darkness brings to the bat precisely that which it DOES want to face, not what it doesn’t. Bats are not under the cover of night committing crimes for which it should be ashamed, but providing invaluable services to our ecosystems and communities.] @GiveBatsABreak gaat met een reeks tweets verder in op de achteloze antropomorfe beschrijving van de paus, en onderstreept hoe vleermuizen het milieu en de economie juist ten goede komen.

Under Bat Hill toont een selectie van werken die ook onderwerpen voorbij hun gebruikelijke betekenis zoeken. Kwesties die bestaan in de wereld buiten de grot Under Bat Hill. 

Fotografie door Jeroen de Smalen.

Een groepstentoonstelling geïnitieerd door Simon Wald-Lasowski voor W139, met bijdragen van Kasper De Vos, Serge Onnen, Ryan Gander, Mire Lee, Aline Bouvy, Julius Heinemann, Maya Brauer & Annabelle Broos, Simon Wald-Lasowski, Bas de Wit, Thomas van Linge, Andrea Éva Győri en Dodi Espinosa.

Wat is jouw relatie tot overdaad? Zijn je intoxicatierituelen een middel om jezelf te verdoven? Of een manier om het leven te vieren tegen een collectief gevoel van existentiële angst? In de ruïnes van het late kapitalisme doen consumptie en hedonisme dienst als middel om aan het lichaam te ontsnappen — jouw lichaam. Je wordt uitgenodigd na te denken over de schoonheid en gruwel van deze dagelijkse praktijken.

Ervaar een sfeer van alles wat vlezig, glanzend en moreel dubbelzinnig is. Een overvloed aan kleuren, animatronics en visuele prikkels die thema’s als spijsvertering, lichamelijke verlangens, erotische groteske onzin, seks als de oorsprong van macht en de commodificatie van genot onderzoeken. Minimale maar grandioze gebaren dagen de monumentaliteit van de backspace van W139 uit met zintuiglijk, gedetailleerd werk; evenals het weghalen van witheid om verborgen sporen van eerdere tentoonstellingen te onthullen.

Gelegen in het red light district, vol van losbandigheid, wordt W139 een ruimte om door deze flamboyante en decadente praktijken te navigeren, met humoristische, griezelige interventies.

Foto’s door Konstantin Guz.

Wees welkom — Enter binnen in de wereld van As far as eye can see, een solotentoonstelling van Shertise Solano. Duik in de essentie van alles wat bestaat met haar mystieke figuren, weg naar een wereld die nog echter is dan je je ooit zou kunnen voorstellen.

Shertise Solano is een Nederlands-Caribische multimediakunstenaar met een achtergrond in theater die in Nederland woont en werkt. Sinds 2014 is ze gefocust op nieuwe expressievormen door middel van experimentele beeldende kunst, waarbij ze haar eigen DNA in het werk injecteert — bijvoorbeeld door één afbeelding van haar gezicht als startpunt van collages te gebruiken — terwijl ze werkt binnen een gereduceerd spectrum van drie kleuren: rood, wit en zwart.

Fotografie door Ernst van Deursen.

Na een werkperiode van vijf maanden bij W139 in Amsterdam mondde het project uit in een drie weken durende tentoonstelling rond het idee van de markt — als ruimte voor uitwisseling, beweging en herconfiguratie.

Tijdens de residentie bleef de tentoonstellingsruimte voortdurend in verandering. De inrichting werd eerst elke drie weken en later wekelijks aangepast, als reactie op doorlopende artistieke processen en het gedeelde gebruik van de ruimte. Deze voortdurende transformatie stimuleerde kruisbestuiving tussen praktijken en leidde tot nieuwe gesprekken, samenwerkingen en verbindingen.

Met bijdragen van: Chun-Han Chiang, Dave Fransz, Bert Jacobs, Petra Ponte, Nelmarie du Preez & Marcel van den Berg, Tim Breukers, Isabel da Costa, Monique Duurvoort, Thorsten Grahl, Jake, Guy Königstein, Mick La Rock, Mitchell van Ommeren, Moira, Rachel Tokromo, Eunice Weerwind en Evelyn Agyemang.

Fotografie door Petra Ponte and Chun-Han Chiang.

W139 nodigt je van harte uit voor ampersands, een viering van ons 40-jarig jubileum met werken en performances van:

After Howl, André Avelãs, Koen Bartijn, Marcel van den Berg, Kees Boevé, Caetano Carvalho, Chun-Han Chiang, Aquil Copier, Isabel da Costa, DNK Amsterdam, Jacob Dwyer, Sara Pape García, Sue van Geijn, Sandra Gnjatovic, Esther de Graaf, Laura Grimm, Bert Jacobs + Dave Fransz, Annika Kappner, Judith Kisner, Taisiya Krugovukh + Vasiliy Bogatov, Simon Wald-Lasowski, Axel Linderholm, Pendar Nabipour, Dorine van Meel, Margarita Osipian, Ninna Bohn Pedersen, Eric Peter, Oscar Peters, Michael Petri, Karl Philips, Nans Quétel, Evelina Rajca, Sam Samiee, Helena Sanders, Franziska Schulz + Charlott Weise, Fraser Stewart, Andreas Tscholl, Philip Vermeulen en Dan Walwin.

Geïnitieerd door W139, Nadia Benchagra, Marcel van den Berg, Esther de Graaf en Lih-Lan Wong.

Ter gelegenheid van ons 40-jarig bestaan hebben we meer dan veertig kunstenaars, initiatiefnemers en teamleden uitgenodigd om deel te nemen aan ampersands. Samen vormen zij al zes jaar lang het kloppend hart van W139. Sinds 2014 heeft deze steeds groeiende groep, met hun uiteenlopende praktijken en ambities, de artistieke koers van W139 mede gevormd en aangescherpt.

ampersands is daarom zowel een viering als een uitdrukking van de geest van W139: een blijk van dankbaarheid voor alle energie die hier al meer dan veertig jaar wordt gegenereerd. Die energie willen we doorgeven aan toekomstige generaties.

In de komende weken laat ampersands de kracht van het onvoorspelbare zien en brengt het een verscheidenheid aan praktijken samen die kenmerkend zijn voor W139. Het project ontvouwt zich als een dynamische presentatie en een levendig publieksprogramma dat zich gedurende zeven weken ontwikkelt, met concerten, performances, lezingen, workshops, (zelf)publicaties, archiefwerk en spontane interventies.

Fotografie door Ernst van Deursen.

Een duet door Franziska Schulz en Charlott Weise. Twee vrouwelijke kunstenaars uit het Duitse Oosten hebben een visuele, emotionele en cerebrale uitlaat gevonden voor hun fascinatie voor de vroege vriendschap tussen Siggi en Gerri. Schulz & Weise is een soapy ode aan vriendschap; een vriendschap die zo intens is dat zij moet worden vrijgelaten in een artistieke verbintenis.

Linten verrijzen, kantelen en draaien om tot strikken te verworden.
Schulz en Weise flirten met de duivel.
Uit de fles en met linten in de lucht wordt het eeuwige vrouwelijke aangeroepen.

Met speciale dank aan: Jacob Dwyer (chauffeur), Aileen Klein (fashion design), Ott Metusala (grafisch ontwerp), Olga Micińska (assistententie linten), Timna Tomiša (videograaf), Dan Walwin (video editor), Jan van Witteveen (heavy metal) en Van Tetterode Glass Studio.

Moord en brand is geroepen dat het ‘post-truth’ tijdperk zou zijn aangebroken. Maar evenals het zogenaamde post-humanisme en de vader der verwarde gedachten, het postmodernisme, is ook het post-waarheid tijdperk een stoutmoedig zwaktebod als analyse van onze tijd. Waarheid speelt, net als vanouds, een centrale rol in alles dat wij doen en laten. Prokaryoten inbegrepen, want zelfs bacteriën weten hoe ze mekaar voor de gek kunnen houden. En om succesvol te kunnen liegen moet je op z’n minst weten wat een leugen dient te verbergen. Bovenal, van waarheid is vaak gesproken alsof het een ding is dat je kunt vinden, maar al dat wij telkens vinden is een beeld van onze onwetendheid in contrast tot een glimp van begrip. Waarheid is dus een eigenschap van hoe wij kijken, niet van wat wij zien.

De tentoonstelling speak, memory neemt de relatie tussen waarheid en kunst als uitgangspunt. We nodigen de bezoeker uit om de tentoonstelling te benaderen in het licht van een hernieuwde belangstelling voor deze relatie. Zo wordt de waarheid een kader om bij de kern van elk werk in de tentoonstelling te geraken. De tentoonstelling bevat bestaande werken en een aantal kunstenaars is gevraagd om nieuw werk te maken. Gezamenlijk brengen zij een grote verscheidenheid aan verbanden met het thema samen.

speak, memory vindt plaats tijdens het 40 jarige jubileum van W139. In het kader van deze verjaardag ziet W139 het als haar taak haar pijlen op de toekomst te richten. In het verschiet ziet W139 de ruïnes van een decennialange slijtageslag langzaam herrijzen. Een ieder die deze voorstellen als een hoog van de toren geblazen houding bestempeld, is van harte welkom te vertellen hoe het dan wel in elkaar steekt. Wij verwelkomen vooral hen die beter weten.

Grafisch ontwerp door Jonathan Castro Alejos.
Foto’s door Ernst van Deursen.