Talk – W139

Plum Road Tea Dream_The Hangout

Plum Road Tea Dream_The Hangout is een informele performance rond de autobiografische videogame Plum Road Tea Dream van kunstenaar Samuel Baidoo. Het werk onderzoekt hoe we nieuwe ruimtes kunnen voorstellen voor rouw, genezing, herdenking en transformatie. Deels openhartig gesprek, deels collectieve gamesessie en deels rituele theeceremonie, nodigt deze sessie je uit om deze een intieme maar ongedwongen ruimte van bezinning en gedeelde ervaringen binnen te stappen. Voor deze editie van _The Hangout bij W139 gaat Samuel in dialoog met Lawil Karama, initiërend kunstenaar van The Nature of Remembering.

Ticket: €10
Studenten- en solidariteitsticket: €7,50

Koop je ticket via Eventbrite.

Samuel Baidoo (die/hun) is een maker, performer, game-ontwerper en mentor. Naast hun werk als deel van het kunstenaarscollectief Hanafubuki, is Baidoo actief in verschillende samenwerkingsconstellaties en onderhoudt die een eigen praktijk. Hierin worden autobiografische ervaringen verbonden met uiteenlopende performances via een voortdurend groeiend archief van afbeeldingen, tekstfragmenten, filmbeelden, documentaires, muziekstukken, of fragmenten uit series, films, games of manga – popcultuur heeft een speciale plek in hun hart.

Lawil Karama (zij/haar) is een Oegandees-Nederlandse conceptuele kunstenaar, geboren in West-Berlijn en werkzaam in Amsterdam. Haar werk is geworteld in de diasporische ervaring. Vaak gebruikt ze haar familiegeschiedenis als uitgangspunt om conventionele verhalen ter discussie te stellen en ongehoorde stemmen een platform te geven. Karama’s creatieve loopbaan begon in de wereld van make-up en special effects, waar zij een intuïtief begrip van vorm, oppervlak en psychologische spanning ontwikkelde dat nog altijd kenmerkend is voor haar huidige werk.

Afbeelding: still van Plum Road Tea Dream (2026) door Samuel Baidoo.

20–23°C / 50% RH

In deze performatieve activatie van 350.000 Leaks (Griefs) nodigen Aram Lee en kunstenaar Merapi Obermayer je uit voor een intergenerationele samenkomst van lezen, storytelling, mondelinge geschiedenissen en vraag-en-antwoorddialoogvormen.

Generaties, landsgrenzen, lichamen en talen overbruggend, stelt 20–23°C / 50% RH de dominante logica van het universele institutionele klimaat ter discussie, tot stand gekomen via conservatie-methoden in Europese etnokoloniale musea. In plaats van conservering te benaderen als iets permanents, vertrekt deze bijeenkomst juist vanuit het begrip zorg als een praktijk van overdracht, vertaling en transformatie. Aan de hand van persoonlijke herinneringen, mondelinge overleveringen, fragmenten uit het werk en gerelateerde teksten, onderzoeken we hoe herinneringen, verlies en klimaten via lichamen worden doorgegeven. Samen gaan Lee, Obermayer en de deelnemers op zoek naar andere klimaten, ontstaan via doorlopende vertaalprocessen die niet tot concrete metingen kunnen worden gereduceerd.

Ticket: €10
Studenten- en solidariteitsticket: €7,50

Koop je ticket via Eventbrite.

Aram Lee (zij/haar) is kunstenaar, schrijver en docent. Vanuit een feministisch-materialistisch denkkader onderzoekt zij hoe de geschiedenis van macht, militarisering, bezetting en toxiciteit verankerd is in landschappen, lichamen en ecologische materie. In haar werk – bestaand uit bewegend beeld, installaties en onderzoeksprojecten – gebruikt ze mondelinge overleveringen, wetenschappelijk onderzoek en veldwerk om aandacht te vestigen op gemarginaliseerde narratieven, materieel geheugen en alternatieve manieren om ruimte te ervaren.

Merapi Obermayer (zij/haar) is een kunstenaar, dichter en schrijver, geboren in 1947. Obermayer noemt haar werk “Fragmenten in voorbijgaan”. Hierin komen verschillende disciplines samen op basis van haar eigen koloniale geschiedenis en de vraagstukken die daaruit voortvloeien. De stad werd haar natuurlijke leefomgeving – hier ontmoet ze mensen die net zoals zij losgeraakt zijn van hun geboortelandschap; mensen die iedere dag hun eigen landschappen creëren, die anderen niet van hen kunnen wegnemen, en die ze altijd met zich mee kunnen dragen. Het is, volgens haar, niet nodig deze te tonen aan de wereld, ze komen vanzelf naar buiten. Momenteel richt Obermayer zich op fotografie, op projecten die nooit af zijn, en op schrijven.

Afbeelding: 350,000 Leaks (Griefs) (2024) van Aram Lee, documentatie van live radio-uitzending vanuit Wereldmuseum Amsterdam.

Atmospheric Witnessing

Een gesprek met initiërend kunstenaar Lawil Karama en experimenteel etnograaf Edward Akinola Hubbard, over Karama’s installatie Algorithm of Colour en haar langdurige onderzoek naar de grenzen van het weergeven van geweld en de mogelijkheden voor het vormgeven van herdenkingsplaatsen.

Ticket: €7,50
Studenten- en solidariteitsticket: €5

Koop je ticket via Eventbrite.

Edward Akintola Hubbard (hij/hem) is kunstenaar en docent gevestigd in Rotterdam, wiens praktijk draait om experimentele etnografie. Door onderzoeksmethoden uit de antropologie, kunsttheorie, filmwetenschap, mediastudies, genderstudies, stedenbouwkunde, gotische studies en studies naar de Afrikaanse diaspora te combineren, krijgt zijn werk vorm via fotografie, video, installaties en curatie. Als artistiek directeur van het DARKMATTER Collective zet Hubbard zich in voor het creëren van ruimtes waar het onzichtbare zichtbaar kan worden gemaakt.

Afbeelding: Lawil Karama, Algorithm of Colour: Reflection Series – Sky 14:00 EAT, February 10, 1973 Mbale, Uganda (2026), KunstRAI X Rietveld Alumni 2026: paralelepípedo, foto door Lucia Del Valle Ramirez.

after afterlives: filmvertoning en discussieprogramma

Wat zou de grond kunnen ontketenen, als zij wat zij in zich bergt niet mag behouden? Hoe raakt de bodem betrokken bij het voortbrengen van rampspoed? Hoe onthult het voortdurende graven naar artefacten een obsessie om de geschiedenis uit te wissen en een nieuwe te creëren? Hoe hebben materiële kennis over verbranden, bepleisteren en begraven andere benaderingen van de grond geboden tegen uitwissing – benaderingen waarin land en het lichaam met elkaar verbonden zijn in een ritme van voortdurende transformatie?

Dit zijn een aantal van de vragen waar we ons tijdens dit programma mee zullen bezighouden. We zullen ingaan op het werk van Areej Ashhab en Ola Hassanain, te zien in de tentoonstelling flour, water, soil, en het werk van Dina Mimi, en starten een gesprek over het artefact als getuige, het uitwissen van de geschiedenis door opgravingen, de objecten en topologieën van herstel, en de relatie van mensen tot hun materiële omgeving.

Areej zal fragmenten uit haar film Lime Through the Elements vertonen en deze in verband brengen met The Ground Keeps What it Holds, een nieuwe installatie die speciaal voor deze tentoonstelling is gemaakt. Het werk gaat in op oude begrafenisrituelen in Palestina en de nasleep van vestigingskolonialistische opgravingen. Middels veldonderzoek, experiment en collectief arbeid blikt de film terug op kalkproductie in Palestina, een traditie die verloren is gegaan. Het grondstoffenproces terug naar kalksteen wordt een beschouwing op terugkeer: dat wat uitwissing overleeft.

We vertonen ook de korte film The Eyes That Never See van Dina Mimi. De film vertelt het verhaal van Ram(z)i, een eenzame arbeider die twee keer stierf. Ram(z)i kreeg een nieuwe naam zodra zijn eerste lichaam stierf, om vervolgens opnieuw te sterven in Jeruzalem, onder de stoffige grond terwijl hij op zoek was naar artefacten van een 6000 jaar oude stad. Net als in het werk van Areej legt Dina’s film de obsessies bloot van een vestigingskolonialistische staat die voortdurend opgravingen verricht, op zoek naar artefacten om nieuwe geschiedenissen te creëren.

Ola presenteert Water Collection Points, haar ruimtelijke installatie voor de tentoonstelling, en plaatst deze in de context van haar doorlopende project Tell The Water What The Clay Kept Secret. Het werk maakt gebruik van waterverzamelpunten, verspreid over de tentoonstellingsruimte, om de inspanningen voor milieuherstel tijdens rampspoed zichtbaar te maken. Als een plek voor de ‘ecologie van herstel’ onderzoekt Ola deze collectieve crisisinspanningen door de nadruk te leggen op rollen binnen gemeenschappen – met name in de buurt van water – waar kijken en luisteren ruimtelijke praktijken worden, gevormd door ecologische en politieke breuken.

Na de films en lezingen volgt een gesprek tussen Ola, Dina en Areej, onder leiding van Margarita Osipian, waarin hun individuele werk en de verhalen hierin met elkaar worden verbonden.

Ticket: €7,50
Studenten en solidariteitsticket: €5

Koop je ticket via Eventbrite

Areej Ashhab is kunstenaar en onderzoeker wiens werk zich richt op het verlies van materieel erfgoed, meer-dan-menselijke ecologieën en landpolitiek. Areej’s praktijk omvat materiaalonderzoek, tekst en film. Het krijgt vaak vorm in collectieve wandelingen, workshops en gezamenlijke maaltijden. Ze is medeoprichtster van Al-Block, dat verloren verhalen over het Palestijnse landschap vastlegt door middel van collectieve wandelingen, en van Al-Wah’at, een translokaal collectief dat antropocentrische en koloniale verhalen omtrent droge gebieden en toekomsten tegengaat. In haar recente project A Hand of Fire and Stone zocht ze verlaten kalkgroeven in Palestina op, bouwde ze een prototype kalkoven in Bethlehem en activeerde ze deze verloren architectuur door middel van vuur, liederen en maaltijden; in navolging van de natuurlijke cyclus van steen naar kalk, naar pasta en terug naar steen.

Ola Hassanain is een kunstenaar wiens werk zich beweegt tussen architectuur, film en ruimtelijke strategieën. Ze reflecteert op de manieren waarop macht zichtbaar – en voelbaar – wordt in bebouwde omgevingen. Haar praktijk houdt zich bezig met plekken die gevormd zijn door klimaatinstabiliteit, postkoloniale erfenissen en ontheemding. Ze denkt na over de politiek van bewonen en de manieren waarop ecologische en sociale systemen elkaar door de tijd heen beïnvloeden. Zoals ze zelf stelt: “observatie roept een vorm van macht op.”

Dina Mimi is een kunstenaar die werkt in experimentele film en moving image. Ze onderzoekt hoe en wanneer lichamen plekken van verzet worden. Ze maakt vaak gebruik van gevonden beeldmateriaal om thema’s als smokkel en tactieken voor verplaatsing te verkennen, vaak via niet-lineaire vertelvormen. Ze benadert montage als een open en verkennend proces, waarbij ze experimenteert met de doorschijnendheid van beeldmateriaal – beelden die op het punt staan te verdwijnen.

Feestelijke afsluiting: Wie We Welzijn

Kom langs voor een feestelijke terugblik op Wie We Welzijn!

Collectief mul-thee-fuhngk-shuh-nl presenteert drie kranten die zij de afgelopen maanden maakten en vertellen over de totstandkoming van de publicaties. Samen vieren we de afsluiting van het project met snacks en een drankje.

Tijdens de Warmoes Biënnale ging mul-thee-fuhngk-shuh-nl, op uitnodiging van W139, op verschillende locaties in gesprek met wachtende klanten en voorbijgangers over welzijn. Hoe staat het daarmee in de binnenstad van Amsterdam? Door welke factoren wordt dit beïnvloed? Verhalen, perspectieven en ideeën werden verzameld en gebundeld in een serie van drie gratis kranten. Deze zijn verspreid door de buurt en kunnen door bezoekers op alle locaties van de biënnale worden meegenomen.

De eerste krant, over hechten, werd op 7 maart gemaakt bij giftshop en pakketpunt Effeness. De tweede uitgave, over verlangen, volgde op 20 maart bij tattooshop ORDER. De laatste editie, over zoektocht, werd op 4 april samengesteld bij Happy Inn Laundromat.

mul-thee-fuhngk-shuh-nl is een fluctuerend collectief dat via gezamenlijke maakprocessen de omgeving onderzoekt en deze meerstemmigheid in de openbare ruimte publiceert. De samenstelling van het collectief verandert per project, afhankelijk van wie er meedoet.

Melted for Love — Locating Lost Voices

Op 25 februari 2026 nodigt Sonic Acts je uit voor een avond in W139, die in het teken staat van onderzoek, sonic fiction en luisteren als daad van verzet. De avond opent met een artist talk van Emiddio Vasquez (Lower Levant Company) en Diana Policarpo. Naast het introduceren van haar onderzoek naar Bugio Radio Station gaat het gesprek verder in op echolocatie en andere technieken om niet-menselijke geluiden te volgen. Samen bespreken zij hoe luisteren kan laten zien wat de impact is van militarisering en koloniale infrastructuren op omringende ecosystemen.

De avond gaat verder met Every Day Things Disappear van Urok Shirhan, een live performance die via sonic fiction het bezette land ABC verbeeldt, waar woorden, kleuren, gevoelens – en uiteindelijk ook toekomsten – systematisch worden gewist. Verteld door een gefragmenteerde ik-verteller, beweegt het werk tussen satire en verdriet en traceert het de stille vormen van censuur. Spoken word fluisterende stemmen uit een archief en versleutelde liedfragmenten wisselen elkaar af waardoor een wereld wordt opgeroepen waarin herinneren een subversieve daad wordt. Every Day Things Disappear is zowel klaagzang als code, auto-mythologie en ritueel van verzet. Het stelt de vraag: hoe luisteren we wanneer taal oplost, en welke liederen ontstaan er in de stilte?Dit programma maakt deel uit van de Biënnale-tentoonstelling Melted for Love in W139, waar werken van Lower Levant Company en Diana Policarpo te zien zijn.

Programma
woensdag 25 februari 2026
18:00-20:00

FLUSH #8: Frontera Amarilla

Los Amarilllos is een zelf-georganiseerd artistiek collectief uit Colombia. Geconfronteerd met de sleur van patiënten die leven met HIV in Latijns-Amerika, die keer op keer terugkeren voor een eindeloos lijkende behandeling – met de bijwerkingen die sommige mensen levend met HIV ondervinden door goedkope medicatie, de privileges en beperkingen in de verstrekking van zorg, de logica van de farmaceutische markt, of de moeilijkheden van migreren met HIV – stelt Los Amarillos beelden voor die de vraag, het verlangen en de heiligheid van lichamen die met het virus leven weergeven.

De relatie met het virus wordt taal en affectieve weerstand – intieme maar collectieve, poëtische verklaringen die ons uitnodigen om HIV niet als een ziekte te zien, maar als een politiek symptoom.

Het diagnosticeren van utopieën. Te blijven dromen van een veranderende revolutie. Deze ruimte geneest niet, maar brandt.

Colectivo Los Amarillos organiseert in dit najaar in verschillende Europese steden tentoonstellingen, onderzoek, performances en creatieve schrijflaboratoria, georganiseerd in het kader van Frontera Amarilla. Bij W139 openen ze een ruimte voor aanklacht, herinnering en de viering van dissidente lichamen.

Programma
Opening FLUSH #8: FRONTERA AMARILLA (bij W139)
— zaterdag 8 november, 19:00-22:00

Workshop met Colective Los Amarillos
— maandag 10 november, 18:30-20:30

Artist talk met Colective Los Amarillos (bij Rietveld Academie)
— donderdag 13 november, 17:00-19:00

Productie: Espacio Estamos Bien
Grafisch ontwerp: Dun Lee
Tekst: Lou Vives

Met de steun van Monstrous Futurities, Romany Dear en Kyle Tryhorn.

FLUSH is een samenwerking tussen Espacio Estamos Bien en W139, die groeit vanuit de toiletten van W139. FLUSH werkt als een flexibele vorm van organiseren en maken die andere manieren van samenwerking mogelijk maakt. FLUSH streeft naar interlokale relaties, waarbij Amsterdam wordt gezien als een basis vanwaar we verschillende interacties kunnen faciliteren en waarbij verbindingen worden gelegd die ons in staat stellen om afstanden te verkleinen. Verbindingen die vol vreugde, vriendelijk en gedecentraliseerd zijn en verder kijken dan de Amsterdamse kunstscene.

Away From The Cognitive

In dit kringgesprek met Dr. Bert Derkx en Mette Sterre word je meegenomen in de Temper Tantrum Bonehouse experience, en uitgenodigd om verder in te gaan en samen na te denken over de thema’s in de tentoonstelling. In gesprek met het publiek onderzoeken we wat het precies betekent om terug te keren naar het lichaam, en uit het hoofd te stappen.

We bespreken hoe kinesthetiek en beweging ervoor zorgen dat we in verbinding blijven met onze realiteit, maar tegelijkertijd tegelijkertijd toegang bieden tot andere werelden. Thema’s zijn onder meer: belichaamde kennis, noties van waarneming, niet-lineaire vormen van creatie, en we zullen het idee dat “schoonheid in het oog van de toeschouwer ligt” ter discussie stellen.

Dr. Bert Derkx en Mette Sterre ontmoetten elkaar tijdens Mette’s residentie aan de Rijksakademie van beeldende kunsten, waar ze onderzoek deed naar de nederige fysieke kracht van intuïtie. Dr. Derkx’ inzichten in de sensaties van het lichaam hebben Mette’s artistieke praktijk diepgaand beïnvloed, zowel op mentaal als fysiek vlak.

Koop je ticket via de Eventbrite-pagina.

Dit evenement wordt in het Engels gehouden.

Deur open — 16:00
Programma — 16:30-18:00

Prijs: €5

Bert Derkx is werkzaam als advisor aan de Rijksakademie voor beeldende kunsten in Amsterdam waar hij een brugfunctie vervult tussen kunst en wetenschap. Totdat hij ziek werd, werkte hij als kinderarts en psychoanalyticus, waarbij een van zijn interessegebieden de constructie van het dualisme mind-body was in het Westers biomedisch discours. Als antropoloog en kunsthistoricus gaat zijn belangstelling uit naar de culturele verscheidenheid aan perspectieven waarop naar het lichaam wordt gekeken. Deze aspecten vormen ook de basis voor zijn grote interesse in de wijze waarop hedendaagse kunstenaars het lichaam in al zijn facetten verbeelden.

Mette Sterre is een beeldend kunstenaar die de grenzen en het transformatieve vermogen van het lichaam onderzoekt. Haar werk laat zich niet gemakkelijk categoriseren en brengt performance, sculptuur, lichaamsmaskers en digitale technologie samen in immersieve, buitenaardse omgevingen die de grens verkennen tussen het organische en het kunstmatige. Door haar werk binnen te treden, worden we ondergedompeld in de materialisatie van haar denkprocessen: een zintuiglijke en belichaamde ervaring.

Photos by Jesse Vorswijk

A Slow Conversation on Sustainable Practice

Hoe kunnen kunstenaars en ontwerpers hun praktijk duurzamer maken, niet alleen vanuit ecologisch oogpunt maar ook met een blik op henzelf? Het huidige politieke en ecologische klimaat vraagt om dringende actie. We moeten snel handelen, voordat onze bronnen en grondstoffen opraken. Maar hoe bewegen we ons door dit landschap zonder onszelf op te branden? Laten we even vertragen, het persoonlijk maken en samenkomen – en van daaruit verder bewegen.

Deze workshop is bedoeld voor studenten en beginnende kunstenaars, ontwerpers en artistiek onderzoekers om ervaringen en ideeën uit te wisselen over hoe een duurzame kunstpraktijk eruit zou kunnen zien – met bijzondere aandacht voor je eigen behoeften en beschikbare middelen.

Voor deze gelegenheid heeft Urgent Ecologies (Gerrit Rietveld Academie) ook meerdere kunstenaars, ontwerpers en artistiek onderzoekers uitgenodigd om deel te nemen aan de gesprekken in kleine groepen. Tussen de gesprekken door doen we lichaamsbewustzijnsoefeningen onder begeleiding van Rosalie Bak (affectief en artistiek onderzoeker en haptonomisch professional).

Tijdens de workshop bewegen we tussen een individueel en collectief perspectief – via de verbinding met onszelf, de ruimte die we samen dragen, en onze gedeelde verantwoordelijkheid voor de wereld waar we ook zelf deel van uitmaken. We leggen de nadruk op het belang van het moment zelf, en maken samen een fysieke, collectieve output van klei die vervolgens onderdeel wordt van de tentoonstelling.

Inloop — 13:30
Start workshop— 14:00

Wil je meedoen? Reserveer je plek de Eventbrite-pagina van het evenement.
Deelname is gratis, maar een donatie is van harte welkom. Er zijn een beperkt aantal plekken beschikbaar.

Urgent Ecologies is een initiatief van de Gerrit Rietveld Academie dat zich richt op het bevorderen van een fundamentele ecologische en duurzame benadering op alle niveaus van de academie: binnen het (kunst)onderwijs, institutionele activiteiten en beleid. Het doel is om duurzaamheid breed te integreren: zowel een onderwerp in het onderwijs, als in het dagelijks functioneren van de academie. Urgent Ecologies geeft beleidsadvies en initieert, ondersteunt en belicht verschillende projecten, evenementen en samenwerkingen. Enkele voorbeelden van acties zijn: het initiëren van een veganistische kantine, een gemeenschapstuin op de campus (Garden Department), een steunfonds om het gebruik van duurzame productiemethoden aan te moedigen en een materialenbibliotheek.

Rosalie Bak works at the intersection of affective research, embodiment, and spatial practices, with a strong focus on ecology, art, and somatic care. As an artist and haptonomic professional she is interested in the ambiguous relationship between people and their non/living environments and explores how to make complex predicaments experiential through the body. Her multidisciplinary practice spans from the development of new methodologies and pedagogies to storytelling, writing and the design of workshops, walks and experiences, often working with communities, scientists, (artistic) research groups and the more-than-human world.

Mariana Jurado Rico is an artist and curator working with printing, installation, publishing, radio, and video performance to facilitate points of merger between people. Her works build situations with elements of humor, failure, impatience, and contradiction as tools of resistance. Currently she is working on different collaborative projects that tackle her interest in independent initiatives and self-initiated processes.

Together with Francisca Khamis Giacoman, she founded Espacio Estamos Bien (EEB), an autonomous non-autonomous space for contradictory things to happen based in Amsterdam that organizes gatherings, publications, exhibitions, and other formats. EEB started plotting the idea of a new space in Amsterdam—not necessarily a physical one—that could provide an affective and supportive context. A space for those who do not belong in the institutional circuit. A space that is always changing, always moving, but always available. EEB is an initiator of conversations and a facilitator of situations.

Nina van Hartkamp is a multidisciplinary artist, botanical dyer, and story weaver. She graduated from the Gerrit Rietveld Academie in 2020. Her research-based practice unfolds through socially engaged projects that explore the interconnections between humans, non-humans, and the environment.

Working with materials such as plants, microbes, second-hand textiles, audio, video, and performance, Nina’s projects grow out of intimate exchanges with people and places. Her work is guided by questions of belonging, co-existence, and planetary interdependence.

Through site-specific, immersive experiences—including public installations, collective rituals, and community workshops—she invites participants and audiences to reflect on their relationships with each other and the more-than-human world. Her work offers poetic resistance to extractive systems, individualism, capitalism, colonialism, and patriarchy.

Harriet Rose Morley is a UK-born artist, researcher, and initiator based in the Netherlands since 2018. Her practice explores the gender and labour politics of technical skill within art, design, and architecture, focusing on the working conditions of cultural and technical practitioners. Through her ongoing research Hard Work, Soft Work, she investigates both visible technical skills and undervalued soft skills essential to collective work. A graduate of the Glasgow School of Art and a Dutch MA program, she has led material- and collaboration-based projects, taught across UK and Dutch institutions, and worked with diverse disciplines from architecture to blacksmithing. From 2023–2025, she was Co-Director of Platform BK. In 2025, she will be a Tech Fellow at the Rijksakademie and a resident at Kunsthal Gent.

Amalie ‘Sveske’ Ourø is a Danish artist who has been living, studying and working in the Netherlands since 2018. Her work, mostly performative and site-specific, can be best described as art-anthropology and is inspired by her curiosity about humanity and reflections of the inner workings of our society. Through her work she actively engages with the audience through acts of play and subversion, inviting them to think critically about diverse societal urgencies within the field of sociology, urbanism, and ecology — encouraging meaningful and sustainable change along the way. Amalie Sveske Ourø is part of the art and garden collectives; The Garden Department (Gerrit Rietveld Academie) and Pleasure Ground.

Joakim Derlow is an artist who specialises in fragmented narratives and spatial comics. His practice brings together objects, found items, drawings and his own performative presence to tell stories of a fragmented nature. These elements thrive on their own, but are meant to be seen in a site specific arrangement which provokes the associations and perspectives of an audience. It is their mending eyes that read out trails or a sequence – inso forming the notion of a narrative.

Meet Rainbow Soulclub #2

Wees welkom op zaterdag 12 april en ontmoet Rainbow Soulclub leden tijdens een informele middag met o.a. live schilderen aan de tekentafel met Ebby, Abdi en David, spirituele educatie in de tent met Mimosa, een informeel kringgesprek over dakloosheid en huisvesting in Amsterdam met Malika Amghar*, workshop vegan loempia’s maken met Ting, en de klassieke Free Advice sessies met verschillende Rainbow Soulclub leden: krijg antwoord op al je levensvragen vanuit een onverwachte hoek.

Live muziek: Jacques (gitaar en zang)
Food: Soep door George & Perry (vegan)
Guided Tour door de ruimte – Tomas, George, Saskia

Malika Amghar werkt al meer dan 20 jaar in het sociale domein van Amsterdam aan praktische en creatieve oplossingen met betrekking tot dakloosheid en huisvesting bij De Regenboog Groep. Haar focus ligt op wat er wél kan en wat wél werkt:”Oplossingen bedenken vind ik boeiend en uitdagend, een oorzaak wegnemen in het systeem daar ligt mij passie. Ik hou niet van dweilen met de kraan open.”

Picture by Maarten Nauw / Stedelijk Museum Amsterdam.