Codicil Screenings: Christopher Tym

Codicil Screenings is a screening program that runs in the front space of the W139 until September 2018. Every Thursday evening an artist is invited to present their work amongst other moving images of their choice. A codicil is an addition or supplement that explains, modifies or revokes a will.

On Thursday 19th July we will kick off the program with Christopher Tym whose work often explores the visual vocabularies used in mass media. Over the course of the program Axel Linderholm will be developing the front space of the W139.

The Frame Cannot Hold the Ghosts

Een film- en lezingenprogramma met de deelnemende kunstenaars Komtouch Napattaloong, Kaisa Saarinen en Bart Seng Wen Long, waarin hun verschillende maar toch verwante manieren van vertellen en verhalen worden belicht. In samenwerking met Prince Claus Fund.

In de gewijde ruimte van de geïmproviseerde schuilplaats voor rubbertappers – te vinden in de tentoonstellingszaal tussen de CRT monitor, het moderne flatscreen en de stapels anachronistische agitprop – waren hardnekkige geesten rond die de tijd afwachten om zich opnieuw te openbaren. Zij bestaan in pikante anekdotes van een Singaporese rubbertapper van middelbare leeftijd, een verouderde camcorder die op zijn laatste pixels loopt, excentrieke mythologieën die de geest van een natie hebben gevormd en blijven ondersteunen, de dromen die nacht na nacht in stand worden gehouden door bloederige bomen.

Zij verzamelen zich in het film- en lezingenprogramma The Frame Cannot Hold the Ghosts, dat dieper ingaat op de diverse thema’s die, in de installatie, met elkaar verweven zijn. Het programma bestaat uit drie korte films, een interview met een gimp en fragmenten uit een hybride non-fictiewerk dat nog in ontwikkeling is.

Dit evenement is volledig in het Engels.

Ticket: €7,50
Studenten- en solidariteitsticket: €5

Koop je ticket via Eventbrite.

Filmprogramma

Phi Pattana / In Sum (2026), 17min
Gecorrodeerde pixels, achtervolgd door stemmen uit archiefopnames, worstelen om beelden te vormen terwijl ze zich een weg banen door de vooruitgangsbeloften voor het Thaise platteland, stammend uit de Koude Oorlog.

Emergencies (2025), 15 min
Een Singaporese man haalt twee herinneringen door elkaar: een herinnering aan een propagandafilm uit het koloniale tijdperk over communistische opstanden op rubberplantages, en een herinnering aan zijn Maleisische ex-playmate.

No Exorcism Film (2024), 20 min
Terwijl de ene robotstem over een nachtmerrieachtige terugkeer naar Thailand vertelt, probeert een andere stem troost te bieden.

Field Interview #2 (2025), 5 min
Op de verhoogde loopbrug van het Singaporese Plantation District een woonwijk voor sociale huisvesting die gebouwd is op een rubberplantage uit het koloniale tijdperk oefent M. Shah zijn kickboksoefeningen in zijn favoriete sportkleding: een rubberen pak dat hem van top tot teen bedekt.

All of It Transforms into Something Nobody Knows (lopend)
Voortgekomen uit en voortbouwend op een lopend, op onderzoek gebaseerd kunstproject rond rubber, All of It Transformed into Something Nobody Knows is een hybride non-fictieboek dat rubber onderzoekt als een commoditeitenfetisj en als een fetisjcommiditeit.

Komtouch Napattaloong (hij/hem) is een beeldend kunstenaar en filmmaker gevestigd in Thailand. Hij gebruikt experimentele, documentaire en ‘post-documentaire’ filmvormen, en richt zich op de deconstructie van identiteit, migratieverhalen en historische interpretaties, om zo herinnering, ontheemding en de invloed van beeld te onderzoeken.

Kaisa Saarinen (zij/haar) is een Finse onderzoeker, dichter en romanschrijver gevestigd in Londen. Ze schrijft over valse tegenstellingen, plattelandsmeisjes die verdwalen in de schittering van grote steden en andere buitenbeentjes, vreemde verlangens en pijnlijke transformaties, met extra aandacht voor de absurde genoegen en frequente gruwelen van het leven tijdens een voortdurende apocalyps. Samen met Bart Seng Wen Long leidt ze het project Rubber Dreams of its Lifetime.

Bart Seng Wen Long (hij/hem) is een Singaporese kunstenaar, filmmaker en curator gevestigd in Londen. Zijn werk bestaat uit moving image, fotografie, expanded cinema en performance, en houdt zich bezig met de confrontaties tussen realiteit en fantasie, en hoe deze de botsingen de onderlinge verbondenheid van dingen binnen de politieke economie van verlangen blootleggen.

Afbeelding: still van Phi Pattana / In Sum (2026) door Komtouch Napattaloong.

De residentie van Komtouch Napattaloong maakt deel uit van het Exchanges-programma van het Prince Claus Fund, met steun van de Gemeente Amsterdam.

Codicil Screenings: Alex Reynolds

Codicil Screenings is een screeningprogramma dat t/m september 2018 in de voorruimte van de W139 wordt gepresenteerd. Elke donderdagavond wordt een kunstenaar uitgenodigd om hun werk te presenteren in relatie tot andere bewegende beelden van hun eigen keuze. Een codicil is een toevoeging of aanvulling die een testament uitlegt, wijzigt of ongeldig verklaard.

Donderdag 16 augustus toont Alex Reynolds haar nieuwe film, This Door, This Window. Werkend als een dubbel portet van de choreograaf Alma Söderberg en drummer Nilo Gallego, reflecteert de film op het thema cohabitatie door middel van geluid, en onderzoekt het het idee van samenleven als iets waarbij je onderhandelt over ritmer, oorwurmen en grenzen. Daarnaast laat Alex een selectie van door haar geliefde rijmende films en opnames zien.

after afterlives: filmvertoning en discussieprogramma

Wat zou de grond kunnen ontketenen, als zij wat zij in zich bergt niet mag behouden? Hoe raakt de bodem betrokken bij het voortbrengen van rampspoed? Hoe onthult het voortdurende graven naar artefacten een obsessie om de geschiedenis uit te wissen en een nieuwe te creëren? Hoe hebben materiële kennis over verbranden, bepleisteren en begraven andere benaderingen van de grond geboden tegen uitwissing – benaderingen waarin land en het lichaam met elkaar verbonden zijn in een ritme van voortdurende transformatie?

Dit zijn een aantal van de vragen waar we ons tijdens dit programma mee zullen bezighouden. We zullen ingaan op het werk van Areej Ashhab en Ola Hassanain, te zien in de tentoonstelling flour, water, soil, en het werk van Dina Mimi, en starten een gesprek over het artefact als getuige, het uitwissen van de geschiedenis door opgravingen, de objecten en topologieën van herstel, en de relatie van mensen tot hun materiële omgeving. 

Areej zal fragmenten uit haar film Lime Through the Elements vertonen en deze in verband brengen met The Ground Keeps What it Holds, een nieuwe installatie die speciaal voor deze tentoonstelling is gemaakt. Het werk gaat in op oude begrafenisrituelen in Palestina en de nasleep van vestigingskolonialistische opgravingen. Middels veldonderzoek, experiment en collectief arbeid blikt de film terug op kalkproductie in Palestina, een traditie die verloren is gegaan. Het grondstoffenproces terug naar kalksteen wordt een beschouwing op terugkeer: dat wat uitwissing overleeft.

We vertonen ook de korte film The Eyes That Never See van Dina Mimi. De film vertelt het verhaal van Ram(z)i, een eenzame arbeider die twee keer stierf. Ram(z)i kreeg een nieuwe naam zodra zijn eerste lichaam stierf, om vervolgens opnieuw te sterven in Jeruzalem, onder de stoffige grond terwijl hij op zoek was naar artefacten van een 6000 jaar oude stad. Net als in het werk van Areej legt Dina’s film de obsessies bloot van een vestigingskolonialistische staat die voortdurend opgravingen verricht, op zoek naar artefacten om nieuwe geschiedenissen te creëren.  

Ola presenteert Water Collection Points, haar ruimtelijke installatie voor de tentoonstelling, en plaatst deze in de context van haar doorlopende project Tell The Water What The Clay Kept Secret. Het werk maakt gebruik van waterverzamelpunten, verspreid over de tentoonstellingsruimte, om de inspanningen voor milieuherstel tijdens rampspoed zichtbaar te maken. Als een plek voor de ‘ecologie van herstel’ onderzoekt Ola deze collectieve crisisinspanningen door de nadruk te leggen op rollen binnen gemeenschappen – met name in de buurt van water – waar kijken en luisteren ruimtelijke praktijken worden, gevormd door ecologische en politieke breuken. 

Na de films en lezingen volgt een gesprek tussen Ola, Dina en Areej, onder leiding van Margarita Osipian, waarin hun individuele werk en de verhalen hierin met elkaar worden verbonden.

Ticket: €7,50
Studenten en solidariteitsticket: €5

Koop je ticket via Eventbrite

Areej Ashhab is kunstenaar en onderzoeker wiens werk zich richt op het verlies van materieel erfgoed, meer-dan-menselijke ecologieën en landpolitiek. Areej’s praktijk omvat materiaalonderzoek, tekst en film. Het krijgt vaak vorm in collectieve wandelingen, workshops en gezamenlijke maaltijden. Ze is medeoprichtster van Al-Block, dat verloren verhalen over het Palestijnse landschap vastlegt door middel van collectieve wandelingen, en van Al-Wah’at, een translokaal collectief dat antropocentrische en koloniale verhalen omtrent droge gebieden en toekomsten tegengaat. In haar recente project A Hand of Fire and Stone zocht ze verlaten kalkgroeven in Palestina op, bouwde ze een prototype kalkoven in Bethlehem en activeerde ze deze verloren architectuur door middel van vuur, liederen en maaltijden; in navolging van de natuurlijke cyclus van steen naar kalk, naar pasta en terug naar steen.

Ola Hassanain is een kunstenaar wiens werk zich beweegt tussen architectuur, film en ruimtelijke strategieën. Ze reflecteert op de manieren waarop macht zichtbaar – en voelbaar – wordt in bebouwde omgevingen. Haar praktijk houdt zich bezig met plekken die gevormd zijn door klimaatinstabiliteit, postkoloniale erfenissen en ontheemding. Ze denkt na over de politiek van bewonen en de manieren waarop ecologische en sociale systemen elkaar door de tijd heen beïnvloeden. Zoals ze zelf stelt: “observatie roept een vorm van macht op.”

Dina Mimi is een kunstenaar die werkt in experimentele film en moving image. Ze onderzoekt hoe en wanneer lichamen plekken van verzet worden. Ze maakt vaak gebruik van gevonden beeldmateriaal om thema’s als smokkel en tactieken voor verplaatsing te verkennen, vaak via niet-lineaire vertelvormen. Ze benadert montage als een open en verkennend proces, waarbij ze experimenteert met de doorschijnendheid van beeldmateriaal – beelden die op het punt staan te verdwijnen.

Gen Alpha ‘Pataphysics

Gen Alpha ‘Pataphysics is een documentatie-film van think-tank-workshop met kinderen die na 2010 geboren zijn, met als centraal thema geld. In de workshop, ontwikkeld in samenwerking met kunsteducator Studio Dicky, werden deelnemers uitgenodigd om samen een fictieve stad te bedenken en te besturen. Samen bepaalden ze hoe middelen moesten worden verdeeld en welke waarden de basis zouden moeten vormen van de economie.

De film combineert script, open discussies en een gezamenlijk rollenspel. Ideeën ontstaan door drogredenen, onlogische redeneringen en cognitieve sprongen, terwijl de deelnemers in realtime de samenhang van hun verzonnen systeem testen. Wat begint als een gestructureerd moreel en maatschappelijk debat, wordt geleidelijk aan onstabiel: door de introductie van nepgeld, diefstal en geïmproviseerde regels wordt het systeem tot het punt van instorten gebracht.

De film maakt deel uit van het Gen Alpha ‘Pataphysics-project: een reeks workshops waarin wordt onderzocht, via tekenen, schrijven, acteren en speculatief ontwerpen, hoe kinderen de systemen waarbinnen ze leven begrijpen, en deze opnieuw voorstellen. Naast de workshop over geld ontwikkelden de deelnemers ook de Union of Supernatural Conservation, een fictieve organisatie die opkomt voor de rechten van bovennatuurlijke wezens zoals feeën en elfen, die tegelijk met de vertoning van de film wettelijk in Amsterdam zal worden opgericht. Hoewel dit niet het belangrijkste onderdeel van het tentoongestelde werk is, verduidelijkt dit idee de bredere methodologie van het project: de speculatieve redeneringen van kinderen niet als metafoor behandelen, maar als een werkbaar model om na te denken over bestuur, zorg en collectieve verantwoordelijkheid.

In plaats van kinderen te zien als toekomstige burgers in voorbereiding, behandelt Gen Alpha ‘Pataphysics hen als bijdragers aan het hier en nu; de film behoudt ruimte voor onzekerheid, tegenstrijdigheid en vernieuwing, waardoor ideeën zich kunnen ontwikkelen zonder oplossing of didactisch kader. Hierdoor biedt het een blik op economische verbeeldingskracht gebaseerd op geleefde ervaring, intuïtie en spel, en legt het zowel de kwetsbaarheid als de productieve grenzen bloot van de systemen die we erven en blijven reproduceren.

Aaron McLaughlin is een kunstenaar en curator gevestigd in Amsterdam. Door samen te werken met mensen die door institutionele processen gemarginaliseerd zijn, en door de toe-eigening van conventionele formats, brengt hij objecten, procedures en gemeenschappen samen om toegankelijkheid in een nieuw kader te plaatsen en vragen te stellen over hoe kunstcontexten de flux van mensen, ideeën en esthetiek beheersen.

Between Palestine and Us: publiceren in dienst van solidariteit

De studentenprotesten van 2024 markeerden de eerste wereldwijde golf van massaprotesten in solidariteit met Palestina en tegen westerse medeplichtigheid. Op basis van het door Spookstad gepubliceerde boek over de Amsterdamse protesten – Between Palestine and us – onderzoeken we hoe kunst, schrijven, en documentaires kunnen bijdragen aan de solidariteitsbeweging, en hoe we een step verder kunnen zetten.

Programma zaterdag 20 september

14:30 — Mapping solidarity: interactieve sessie met Saja Amro. Wat is de rol van kunst, cultureel werk, academia, en activisme in het Westen, in het bijzonder in Nederland, in tijden van genocide? En hoe kunnen we onze netwerken versterken om fragmentatie te voorkomen en onze strategieën effectiever te maken?

We creëren samen een kaart als een actieve tool voor documentatie en strategievorming. Deze sessie is een voortzetting van het Mapping Solidarity Project in samenwerking met platform BK. Meld je aan door te mailen naar hello@spookstad.boo.

16:00 — Vertoning van film Class outside, een collectief filmdagboek over de pro-Palestina studentenprotesten in mei 2024 en hun nasleep. Door Aylin Kuryel, Fırat Yücel & Deniz Buga.

17:00 — Performance van Dear, Comrade, door Lila Swindles en Olga Tsyganova: een toneelstuk over de studentenprotesten, verzet, collectiviteit en de poging de hoop niet te verliezen. 

Programma maakt deel uit van Amsterdams Bangs Festival.

Spookstad is a publishing collective that emerged from the squatting movement in Amsterdam. They make books in close collaboration with various activist collectives.

The Myth of a Life Sentence, أسطورة المؤبدات

Als onderdeel van het lopende onderzoeksprogramma Remove the Dot van Saja Amro en Wassila Abboud vertonen ze fragmenten uit een recent interview met de onlangs vrijgelaten politieke gevangene Wa’el Jaghoub, met een korte discussie na de vertoning.

Wael Naim Ahmed Al-Jaghoub werd in 1967 geboren in Beita, een dorp ten zuiden van Nablus. Al-Jaghoub werd voor het eerst gearresteerd in 1992 en bracht zes jaar door in de gevangenis voordat hij in 1998 werd vrijgelaten. Zijn vrijlating werd echter verkort door een tweede arrestatie in 2001 waarbij hij tot levenslang werd veroordeeld. Hoewel deze periode in de gevangenis ook gekenmerkt werd door zwaardere leefomstandigheden, waaronder lange perioden van isolement, bleef hij doorwerken en schreef hij verschillende boeken over wat hij binnen de muren van de gevangenis zag en begreep. Gedurende deze periode speelde hij ook een belangrijke rol in het organiseren binnen de gevangenissen, en speelde hij een leidende rol in het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP).

In dit gesprek vertelt Wael over zijn tijd in de gevangenis en zijn reflecties over de bezetting als een fantasie van stof هذا الوحش وهم من غبار. Hij reflecteert op de strijd van Palestijnse gevangenen wier offers niet tevergeefs zouden blijven.

Het evenement is gratis maar de plaatsen zijn beperkt, dus meld je aan via Eventbrite.

Remove the Dot: The Myth of a Life Sentence, أسطورة المؤبدات

Als onderdeel van het lopende onderzoeksprogramma Remove the Dot van Saja Amro en Wassila Abboud vertonen ze fragmenten uit een recent interview met de onlangs vrijgelaten politieke gevangene Wa’el Jaghoub, met een korte discussie na de vertoning.

Wael Naim Ahmed Al-Jaghoub werd in 1967 geboren in Beita, een dorp ten zuiden van Nablus. Al-Jaghoub werd voor het eerst gearresteerd in 1992 en bracht zes jaar door in de gevangenis voordat hij in 1998 werd vrijgelaten. Zijn vrijlating werd echter verkort door een tweede arrestatie in 2001 waarbij hij tot levenslang werd veroordeeld. Hoewel deze periode in de gevangenis ook gekenmerkt werd door zwaardere leefomstandigheden, waaronder lange perioden van isolement, bleef hij doorwerken en schreef hij verschillende boeken over wat hij binnen de muren van de gevangenis zag en begreep. Gedurende deze periode speelde hij ook een belangrijke rol in het organiseren binnen de gevangenissen, en speelde hij een leidende rol in het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP).

In dit gesprek vertelt Wael over zijn tijd in de gevangenis en zijn reflecties over de bezetting als een fantasie van stof هذا الوحش وهم من غبار. Hij reflecteert op de strijd van Palestijnse gevangenen wier offers niet tevergeefs zouden blijven.

Het evenement is gratis maar de plaatsen zijn beperkt, dus meld je aan via de Eventbrite-pagina van het evenement.

Ancient West African Principles

A wasi in JawJaw (2008) is een korte documentaire die is opgenomen tijdens een reis naar het binnenland van Suriname. Rainbow SoulClub leden Ebby Addo en Roy Telgt (a.k.a Totty) ondergaan een ritueel wassing en behandeling tegen verslaving, uitgevoerd door de heer Amou, een lokale Obiya man (medicijnman).

Na de film screening zal spirituele holistische therapeut Orsine Walden het wasritueel uit de film A wasi in JawJaw uiteenzetten in een lezing over eeuwenoude West-Afrikaanse principes.

Orsine Walden is een spirituele genezer, dichter en holistische therapeut, die eeuwenoude Afrikaanse principes toepast. Walden stamt af van de Marron Saamaka vrijheidsstrijders die hun eigen gemeenschappen bouwden en zich niet alleen in Suriname tegen salvernij hebben verzet, maar ook in andere regio’s op het Zuid -Amerikaanse continent.

Op 17-jarige leeftijd werd Walden geïnitieerd door haar grootmoeder Yaadoka in de winti geloofswereld. En op haar 23ste begon zij haar eigen spirituele holistische therapie praktijk.

Regular €7.50 / Student €5.00

Koop je ticket op de Eventbrite-pagina van het evenement.

Cosmic Entanglements

Sinds maart 2024 organiseert Buro Stedelijk de maandelijkse leesgroep over speculatieve fictie Goddess Change, geïnitieerd door kunstenaars Anna Hoetjes en Müge Yılmaz, die tevens Taking Root Among the Stars hebben geïnitieerd. In het verlengde van deze tentoonstelling bij W139 organiseert Buro Stedelijk een filmavond met films die het rijk van kwantumfysica verkennen, als kader om alternatieve sociale realiteiten, relaties tot tijd, alternatieve toekomsten en gemeenschappelijke relaties met de natuur voor te stellen.

Het programma begint met The Nation Estate van Larissa Sansour, een korte sci-fi film van 9 minuten en een fotoserie, die een klinisch dystopisch maar ook humoristisch beeld schetsen van de impasse in het Midden-Oosten. Met een mix van computer-gegenereerde beelden, live acteurs en een arabeske elektronica-soundtrack verkent The Nation Estate een verticale oplossing voor een Palestijnse staat, namelijk in de vorm van een wolkenkrabber: The Nation Estate. Eén kolossale hoogbouw huisvest de gehele Palestijnse bevolking – die nu eindelijk leven op grote hoogte.

Tres Lunas más Abajo (Drie Manen Lager) van Patricia Domínguez zal zijn Nederlandse première maken als onderdeel van dit filmprogramma. Tres Lunas más Abajo is een spi-fi (spiritual fiction), een filmische verkenning die spirituele en kwantumwerelden doorkruist. In een fictieve universum versmelten de natuurkundige experimenten van CERN en de astronomische observatoria in de Atacama-woestijn met oude rotstekeningen. Hierdoor ontstaan portalen die de protagonist van de film en haar robot-vogel transporteren door buitenaardse realiteiten, waarin ze mystieke wezens ontmoeten en hemelse antennes en deeltjesdetectoren verzamelen.

Domínguez’ persoonlijke, futuristische en onwereldse beelden zijn gebaseerd op uitgebreid onderzoek, dat zich uitstrekt van experimentele locaties tot studies in etnobotanie en Zuid-Amerikaanse spirituele praktijken op het gebied van plantengenezing. In het hart van hun zoektocht staat een wens om zorg te dragen voor je eigen verstrengelde deeltjes. De protagonist denkt na over de aard van haar verstrengeling en of deze zou kunnen ontstaan met een machine, een gewonde vogel of zelfs een ster in het verre Andromeda-stelsel. De film verkent het verlangen om te voelen, te ervaren en te leren door deze verstrengelingen, en biedt een wereldvisie waarin alles met elkaar verbonden is in één kosmische knoop. Tres Lunas más Abajo combineert voorouderlijke kennis met hedendaagse wetenschap, en biedt inzicht in het universum verder dan het tastbare en zichtbare. De film is een pleidooi voor het vormen van verbindingen tussen alle levende wezens, machines en andere entiteiten, om duurzamere manieren van bestaan te ontwikkelen.

De tweede film in het programma is een werk van Black Quantum Futurism dat de Time Zone Protocols (TZP) Surveyors Group documenteert, en een samenvatting geeft van thema’s die besproken werden en de verkenningen die plaatsvonden. In de aanloop naar de Prime Meridian Unconference riep Black Quantum Futurism de TZP Surveyors Discussion Group bijeen. 21 personen kwamen verschillende keren bijeen om TZP-materiaal te onderzoeken en bespreken. Hieronder valt een archief van lezingen, beelden, geluiden en video’s over tijdzones, tijd, temporaliteit, de nulmeridiaan, temporele onderdrukking zoals ervaren door Zwarte gemeenschappen, en sociale, politieke en culturele concepten van tijd en temporaliteit. De discussie concentreerde zich op nieuwe manieren om onze relaties met ruimte en tijd te begrijpen, door gebruik te maken van specifieke sociale, geografische en culturele kaders die afwijken van koloniale lineariteit. Deze kaders veranderen de normen en protocollen van tijd die Zwarte mensen afsluiten van het verleden en de toekomst, vastzetten in een beperkt temporeel heden.

Locatie: Buro Stedelijk — Ingang via Paulus Potterstraat 13
Gratis toegang met ticket — reserveer je ticket hier

Bios

Larissa Sansour is een Palestijnse kunstenaar en regisseur. Centraal in haar werk staat de push en pull tussen fictie en realiteit. In haar recente werk gebruikt ze sciencefiction om sociale en politieke kwesties aan te kaarten. Sansour werkt voornamelijk met film, maar maakt ook installaties, foto’s en sculpturen. Sansour woont en werkt in Londen.

Patricia Domínguez, geboren in 1984 in Santiago, Chili, is kunstenares, organisch technologe en verdediger van de aarde, gevestigd in Puchuncaví, Chili. Ze doet experimenteel onderzoek naar etnobotanie, extractivisme en genezingspraktijken en richt zich in haar werk op het traceren van digitale en spirituele relaties tussen levende soorten in een steeds meer gemeenschappelijke kosmos. Diep verbonden met de aarde biedt ze een poëtische visie op het hedendaagse leven. Ze is tevens oprichter van Studio Vegetalista, een experimenteel platform voor etnobotanisch onderzoek.

Black Quantum Futurism is een interdisciplinair creatief project dat in 2014 werd opgericht door Camae Ayewa en Rasheedah Phillips waarin kwantumfysica, Afrofuturisme en Afrodiasporische ideeën over tijd, ruimte, ritueel en geluid met elkaar verweven worden. Ze creëren praktische middelen om te ontsnappen aan negatieve lussen van tijd, vortexen van onderdrukking en de digitale matrix. Door het verleden, lokale geschiedenissen en herinneringen te activeren, ontwikkelen ze nieuwe visies op de toekomst.