Open Call: Alterlife – Sonic Acts x Rupert

Sonic Acts en Rupert – centrum voor kunst, residenties en onderwijs in Vilnius, Litouwen – presenteren ALTERLIFE, een tweedelige onderzoeks- en productie-residentie. 

Met de focus op collaboratieve reacties op de ecologische crisis, verwelkomen Sonic Acts en Rupert voorstellen die verbeelding gebruiken om allianties te smeden en alternatieve verhalen over onze politieke realiteit te creëren.

Het project wordt volledig gefinancierd en begint met een onderzoeksresidentie van twee maanden bij Rupert in Vilnius, Litouwen, van september tot oktober 2024. Daarna volgt een onderzoeks- en productie-residentie van een maand bij Sonic Acts in Amsterdam in februari 2025, gevolgd door de ontwikkeling en productie van een nieuwe opdracht voor een tentoonstelling bij Rupert in eind 2025 en de Sonic Acts Biënnale in begin 2026. De residentie in Amsterdam is georganiseerd in samenwerking met W139.

Aanmeldingen mogen t/m 1 april 2024 ingediend worden.
Voor meer informatie en het aanmeldingsformulier, bekijk de website van Sonic Acts.

Lancering nieuwe website W139!

Met trots lanceren we onze gloednieuwe W139 website!

In het afgelopen halfjaar hebben we intensief gewerkt aan een nieuwe website die aankomende en voorbije tentoonstellingen en evenementen presenteert, en een nieuwe visuele identiteit voor W139 ontwikkelt. 

Voor deze nieuwe identiteit nemen we afscheid van het logo dat we sinds 2009 hebben gebruikt en keren we terug naar het oorspronkelijke W139-logo, dat al vele jaren onze bezoekers verwelkomt boven onze voordeur.

Het concept en ontwerp voor de website is gedaan door Anja Groten, en de webontwikkeling door Heerko van der Kooij. We zijn enorm dankbaar voor hun geweldige werk!

Op dit moment zijn projecten van vóór 2021 nog niet  beschikbaar. We werken aan het migreren van deze content naar de nieuwe website. Bedankt voor je geduld!

139 Ways to W139 T-Shirt

To raise funds for Turkey and Syria after the recent earthquake, W139 is selling screen printed t-shirts designed by the artist EMIRHAKIN. 80% of the proceeds (€20 per order) will be transferred to Artists in Solidarity, who will then donate the funds to local grass-root organisations, initiatives and collectives in Turkey and Syria.

@artistsinsolidarity_nl is a group of artists and cultural workers from Turkey who are based in the Netherlands. In response to the double earthquake that devastated large areas in Turkey and Syria, they created a solidarity group to collectively respond with greater impact than we could as individuals. Their aims are to raise awareness in the Netherlands, organize our international artist community both in the Netherlands and beyond to raise funds in solidarity and support, and establish a sustainable platform to maintain strong and trustworthy connections with local grassroots organizations, initiatives, and collectives in Turkey and Syria. Although the group is not currently registered as a legal entity, they anticipate that Artists in Solidarity-Netherlands will grow into an international community of artists committed to raising awareness and support for moments of urgency, such as the catastrophic earthquake that occurred on February 6, 2023.

For further information, please contact Artists in Solidarity at: artistsinsolidaritynl@gmail.com.

To purchase a t-shirt, click here.

Price: €25.00

In gesprek met Juliette Lizotte over Sisters of the Wind

Emma van Meyeren

Zussen, de wind komt eraan en ze vraagt ons om ons op haar af te stemmen. Om ons af te stemmen op haar enorme kracht om te creëren en om te verwoesten. Om ons af te stemmen op haar onvoorspelbaarheid en haar magie.

Aangezien we steeds verder vervreemd raken van onze omgeving kunnen we wel een afstemmings-oefening gebruiken. Daarvoor keren we naar Sisters of the Wind, een installatie van de Franse kunstenaar Juliette Lizotte (ook wel: jujulove). In het afgelopen jaar is ons collectieve bewustzijn over de grenzen van menselijke controle gegroeid. Het wordt steeds moeilijker om te zien hoeveel schade de mens aanricht in de wereld. Sisters of the Wind is een actuele beschouwing van onze relaties in en met de wereld, in een tijd die gedomineerd wordt door menselijke controle.

Van paddestoelen-karaoke tot dansen in een trance, jujulove heeft zeven videowerken gemaakt als referentiepunten voor een gedeeld spel waarin een eigen wereld wordt gebouwd. Naast het verhaal en de cinematografie werkte zij ook aan de kostuums, muziek en 3D-sets, in samenwerking met veel bevriende kunstenaars.* 

Hey Juliette, het figuur van de heks heeft een prominente rol in je werk. Hoe kwam jij bij het figuur terecht?

Ik heb al een obsessie met heksen sinds ik klein was. Zelfs toen iedereen een prinses wilde worden, bleef ik gehecht aan de heks. Toen ik drie jaar geleden vorm begon te geven aan mijn eigen werk luisterde ik naar de podcast Sorcières en besefte me dat het figuur ook relevant is voor volwassenen. Ik ging verder lezen in boeken zoals Mona Chollet’s Sorcières: la puissance invaincue des femmes (Nederlands: Heksen: eerherstel voor de vrouwelijke rebel), en ontdekte zo het rebelse karakter van de heks en het belang van het figuur voor feministische bewegingen en eco-feministisch gedachtegoed.

De feministische schrijver Silivia Federici heeft de rol van de heks beschreven in het verzet tegen het kapitalisme. Zodoende trok zij het mystieke karakter van de heks, als een kostuum voor carnaval of iemand die een rol speelt in kinderboeken, uit de fantasie en schreef haar terug in de non-fictionele geschiedenis van de heks. Hoe is jouw relatie tot de figuur veranderd sinds je ermee werkt? 

Ik vind het eigenlijk juist leuk om met fantasy en science fiction te werken. Aan de ene kant is er inderdaad die mythe, maar aan de andere kant waren er ook werkelijke heksenvervolgingen. Tussen die twee interpretaties in komen er belangrijke vragen naar voren zoals: wanneer wordt iets gezien als spreuk of drankje, en wanneer als wetenschap of medicijn? Via het onderzoek naar de heks ontdek je dat vrouwen een heel prominente rol hadden als verloskundigen en helers. Ze hadden dus ook macht—vaak letterlijk macht over leven en dood—en dat maakte hen gevaarlijk. Ik weet niet of er een verschil is tussen de heks als fictief of echt figuur, ik denk dat het vooral interessant wordt wanneer we dat onderscheid bevragen. 

In je werk plaats je deze verhalen weer in een andere vorm van fictionaliteit door ze te presenteren als video games en rollenspel, welk effect hebben deze vormen op de ruimte die je kunt nemen om te spelen met realiteit en fictie?

Het hoofdpersonage van een spel wordt vaak gepresenteerd alsof het dat personage versus de wereld is. Dat is een heel andere kijk op de wereld dan die ik net omschreef aan de hand van de heks. Ik wil juist graag weten hoe je onderdeel van de wereld kunt zijn, en hoe je dit gemeenschappelijk kunt doen. Rollenspel is een belangrijk format geweest voor deze vraag. 

Ik vraag participanten om dicht bij zichzelf te blijven en elementen van zichzelf te incorporeren in het spel. Vanuit daar stel ik vragen: wat is een ideale wereld? Welke elementen kan ik in een video plaatsen waarvan ik zou willen dat ze zouden bestaan in de echte wereld? Wat leren participanten over zichzelf wanneer zij in zo’n wereld aan het spelen zijn? En wat leren ze over de wereld?

Heb je een voorbeeld van zo’n element waarvan je graag zou willen dat die in de echte wereld zou bestaan? 

In de wereld die ik maak is er een grote wind die komt en gaat. De wind is een externe kracht die als ‘slecht’ gezien kan worden omdat die dingen vernietigt. Maar de gemeenschap kan de wind ook gebruiken, bijvoorbeeld om spreuken mee te maken. Het erkennen van dit soort krachten in het leven en het meebewegen met die kracht vind ik inspirerend. De gemeenschap werkt met de wind, ze luisteren ernaar, ze herkennen de tekens en vertrouwen die. Het leven is afgestemd met de wereld, zelfs wanneer sommige krachten in die wereld vijandig kunnen zijn. 

De gemeenschap die je noemt adresseer je met de term ‘zussen’, kun je iets vertellen over hoe je die term interpreteert?

Ik stel voor om een gemeenschap te belichamen waar de vrouwelijke geest dominant is, maar personen met alle genderexpressies zijn er welkom. We zijn heksen en we zien alles om ons heen als zussen. Niet als biologische zussen maar als een animistisch zusterschap. Als een manier van denken. Ik weet niet hoe zoiets eruit zou zien als het de dominante denkwijze zou zijn, maar ik denk dat het interessant is als oefening om ons perspectief op de wereld te veranderen en ons voor te stellen hoe zo’n wereld ons en onze wereld zou veranderen.

Hoe verwerk je al deze sociale, magische en metafysische vragen in je project? We zien videos, doen mee aan een rollenspel, je hebt muziek geproduceerd en vertelt een verhaal—hoe verhouden deze elementen zich tot elkaar?

Ik maak een framework voor een verhaal dat zich ontwikkelt als een gemeenschappelijke ervaring. Ik zet de toon en faciliteer dit, maar ik vul het niet volledig in. Live Action Role Play (LARP) inspireerde me om gebruik te maken van een niet-lineair narratief. Omdat participanten bijdragen met hun eigen verhalen, is er niet één vooraf bepaald begin of einde. Verschillende aspecten zoals de video’s en muziek geven het verhaal een structuur. Daarbinnen is er ruimte voor dromen en voor flashbacks, plotwendingen en afwijkende eindes, omdat het verhaal van iedereen is die eraan meewerkt. Terwijl verschillende interpretaties van het verhaal zich vormen wordt het langzaam een ander verhaal, ik moet me daarop afstemmen en omarmen dat ik niet volledig in controle ben! 

W139 vecht voor haar bestaan

W139 vecht voor haar bestaan

W139 zal vanaf 2021 geen stadsfinanciering (AfK) ontvangen. Hiermee kiest de stad ervoor om één van haar laatste unieke kunstruimtes in het hart van de stad op te geven.

Dit is een oproep uit de armoe-straat… want dat wordt het als de W hier weg moet. Een oproep aan ons stadsbestuur. De binnenstad verzuurt onder de monocultuur. Echte Amsterdamse plekken verdwijnen in rap tempo. Ook het voortbestaan van W139 wordt bedreigd. En daarmee de artistieke vrijheid. Onze stad wil vrijheid bewaken en tegencultuur bescherming bieden. Maar wat is de realiteit? Voor kunstenaars van nu is hier — in de Warmoesstraat — straks géén plek. Géén plek voor de beeldende kunst, géén plek voor de scheppende kunst. En dat is een keuze.

Een keuze van Amsterdam om deze unieke kunstlocatie, relevant zowel binnen als buiten de grenzen van stad en land, niet te beschermen. Door de huidige coronacrisis loopt W139 cruciale publieke inkomsten mis, en komt het niet in aanmerking voor noodhulp omdat het niet is opgenomen in het kunstenplan: een drievoudige doodsteek.

W139 geeft al meer dan veertig jaar vrijheid, steun en ruimte aan talloze kunstenaars, zowel uit Amsterdam als internationaal, jong en oud, om mooie, urgente en wilde ideeën te realiseren. W139 is een bewuste voorstander van risico en experiment, in tegenstelling tot plannen die volledig immobiel zijn; een unieke kwaliteit die dingen onvoorspelbaar en spannend houdt voor het publiek.

Zowel kunstenaars als het publiek hebben zich uitgelaten over deze penibele situatie waarin W139 zich bevindt, alsook journalist Edo Dijksterhuis in Het Parool. Lees hier de open brief van W139 aan het stadsbestuur, gepubliceerd door Mister Motley, of bekijk hier een fragment van onze zakelijk directeur Jowon van der Peet. Er circuleert ook een petitie, opgezet door kunstenaars Su Tomesen en Serge Onnen, voel je welkom om die hier te tekenen.