tandoor, tannour, tandir, tonir – een eeuwenoude ondergrondse kleioven. Hoewel de tonir verschillende namen draagt, behoort deze tot een familie van ovens die in heel Centraal- en Zuid-Azië en de MENA-regio’s te vinden is. De oven is altijd al een centraal ontmoetingspunt geweest. In de Armeense culturele traditie stond deze symbool voor de ‘zon in de aarde’: een heilige plek in huis om brood te bakken, maaltijden te bereiden en rituelen uit te voeren.
Tijdens deze workshop bouwen we gezamenlijk, en met de aanwezige klei, aarde en zand, een tonir-achtige, kleien oven in de grond van Four Siblings. Ondanks dat aarde een van de meest voorkomende materialen op onze planeet is, wordt het meestal over het hoofd gezien. Het is een buitengewoon bouwmateriaal: het ademt, heeft een hoge warmtecapaciteit en verbindt ons rechtstreeks met het land waarop we leven. Al duizenden jaren werkten onze voorouders op veel verschillende manieren met aarde: ze verbouwden voedsel, maakten keramiek, bouwden ovens en keukens om met vuur te koken, en bouwden huizen. In veel moderne samenlevingen wordt aarde echter als afval behandeld. Hoe zijn we zo vervreemd geraakt van zo’n overvloedig materiaal?
We zullen begeleid worden door keramist, bouwer, ambachtsvrouw, docent en onderzoeker Tatiana M. Melo. In haar praktijk transformeert Tatiana aarde in ovens, die zij niet alleen opvat als bakgereedschap, maar ook als plekken van ontmoeting, transformatie en rituele handeling. Ook is het bouwen met aarde voor Tatiana een gebaar van herdenking en zorg: een manier om voorouderlijke kennis en het land waarop we leven te eren. Door te samen te komen rondom een vuur wordt het niet alleen een ruimte waarin voedsel transformeert, maar ook een plek waar gereflecteerd kan worden op de verhalen die bepalend zijn voor hoe we leven en waar we naartoe bewegen.
Door dit gezamenlijk in de praktijk te brengen, leren we tijdens deze eendaagse workshop manieren om de grond te begrijpen en voor verschillende doeleinden te gebruiken. We beginnen met een theoretische uitleg van grond, leempleisters, en houtgestookte ovens, waarna we samen een kleioven in tonir-stijl bouwen. Naast de grotere oven, zullen we ook een kleinere oven bouwen.
Deze ovens worden op 13 juni in gebruik genomen tijdens kiln as kin: een dag van samenkomst, bakken en koken, waarop we samen eten zullen bereiden, koken en eten om zo kennis uit te wisselen over voedselsystemen, vergeten recepten en rituelen.
We gaan buiten werken, dus kleed je naar het weer, en er wordt voor lunch gezorgd. Slecht 15 plekken beschikbaar!
Momenteel is de workshop volgeboekt. Als je op de wachtlijst wilt worden geplaatst, stuur een e-mail naar info@w139.nl
Ticket: €30
Studenten en solidariteitsticket: €20
Koop je ticket via onze Eventbrite
Locatie: Four Siblings, President Allendelaan 1, 1064 GW Amsterdam
Tatiana M. Melo is een transdisciplinaire kunstenaar uit Barcelona, die op het platteland van La Garrotxa woont. Werkend met klei en keramiek brengt zij, via rituele objecten gemaakt van steen, as en woorden die ze uit de gemeenschap heeft verzameld, herinneringen aan gebieden tot leven. Haar praktijk richt zich op de transformatie van aarde in ovens, die zij niet alleen opvat als bakgereedschap, maar ook als plekken van ontmoeting, transformatie en rituele handeling. Ze onderzoekt klei als overgeërfd materiaal en past duurzame praktijken toe in de bouw en op alledaagse objecten. Ze heeft workshops en samenkomsten georganiseerd over gezamenlijk bouwen, keramiek, en gemeenschap en samengewerkt met kunstenaars en onderzoekers om de relatie tussen mens, materiaal en milieu opnieuw uit te denken.
Four Siblings is een landschapsgericht kunst- en onderzoeksproject. Aan de rand van Amsterdam komen zij samen om een eetbaar labyrint in de vorm van een kunstwerk te creëren. Ze willen een gevoel van verbondenheid creëren met de aarde waarop we leven en het voedsel dat we eten. Ze onderzoeken gezamenlijke manieren van kennisvergaring en doen dit zo veel mogelijk open source. Ze willen dit doen op een wederzijds ondersteunende manier: door zorg te dragen voor onze lichamen terwijl we zorg dragen voor het land, biodiversiteit en zadenbronnen herstellen, nieuwe lokale netwerken tussen kunstenaars, boeren, permaculturisten en bewoners te bewerkstelligen, en al doende te leren.
